Jak nam radio dziś podało dziś dzień mańkuta świętujemy. 
Skoro tak mówią to pewnie tak jest ... więc dalej lecę szukać leworęcznych i co? 
I nic, okazało się że nie muszę wychodzić z domu w ich poszukiwaniu bo za stołem 
siedziała moja ;) własna, prywatna córka która wcinała jakowąś zupkę łyżką 3maną 
w lewej ręce. Więc siadłem sobie i myślę i kombinuje, kombinuje, kombinuje i ...
wykombinowałem, wszak w rodzinie też własnej i prywatnej mam dwoje leworęcznych!!
Na podstawie tego zjawiska uznałem, że to chyba nie jest nic takiego wyjątkowego...
poza tym, że różni ludzie (grupy zawodowe, wyznaniowe) mają swoje święta to dlaczego 
i mańkuci nie mieli by mieć swego święta. Niestety zapomniałem zapytać ich o to jak 
im się żyje z tym mańkuctwem. Jednak nie musi być źle skoro nie narzekają. 
Dawniej to dopiero mańkuci mieli przechlapane (delikatnie mówiąc) i wydawać się to 
może dzisiaj dziwactwem, ale właśnie tak było że w szkole leworęczni byli napominani
że tak się nie pisze, że mają zmienić "przyzwyczajenia" bo będą mieli kłopoty!!!
Jedni się poddawali, inni nie. Jak to niektórzy przeżyli -można się każdego spytać.
Jednak nie każdy ma tak dobrą pamięć aby o tym opowiedzieć. Więc dajmy temu 
spokój i ieszmy się tym co jest i tym co mamy.